خانه / منتظران ظهور / ما و امام زمان ( عج )

ما و امام زمان ( عج )

۱. ما در عصر غیبت به سر می بریم؛ عصری که اگرچه امام و ولی نعمتمان در پس پرده غیبت است، اما مانند آفتاب پشت ابر، زندگی ما وابسته به حضور اوست و ما به عنوان شیعه، وظایفی در قبال آن آفتاب عالم تاب داریم، از این رو باید با وظایف خود آشنا شویم و در عمل به آن تلاش کنیم.
۲. محققان بزرگوار مهدویت هرکدام به گونه ای وظایف شیعه در عصر غیبت را دسته بندی کرده اند. ما در این نوشتار مختصری از وظایف شیعه را در دو بخش کلی “ارتباط با امام غایب” و “انتظار ظهور امام” خلاصه کرده ایم.
٣. اگرچه امام عصر (عج) در غیبت به سر می برند، ولی این به معنی قطع رابطه کامل ما با حضرتش نیست؛ روشهایی برای ارتباط با حضرت مطرح شده است، از جمله: تلاش برای ملاقات با امام و مشرف شدن به محضر ایشان، تلاش برای دیدن حضرت در خواب و ارتباط روحی و قلبی با ایشان، اگرچه دیدن امام در بیداری یا در خواب سعادتی است که نصیب هرکسی نمی شود، ولی حضرات معصومین عالي و علما و بزرگان به ایجاد ارتباط روحی و قلبی با امام غائب سفارش کرده اند که در ادامه این فصل به آن پرداخته می شود.
۴. بدیهی است که ظهور امام عصر اول نیازمند پیش نیازها و شرایطی است و فرهنگ انتظار فرهنگی است که می تواند مقدمات و زمینه های ظهور حضرت را در جامعه فراهم آورد. بنابراین پس از بحث ارتباط ، به بحث انتظار به عنوان وظیفه راهبردی شیعه برای تحقق ظهور می پردازیم.

۱. مقصود از رابطه با امام زمان عليه السلام در زمان غیبت»، چیست؟

بعضی از مردم گمان می کنند که تنها راه ارتباط با امام، رابطه ظاهری و محسوس است و چون در زمان غیبت امام عصر (عج) نمی توانیم آن حضرت را مشاهده کنیم، پس امکان ارتباط با حضرت وجود ندارد!
حال آن که آن رابطه ای که در روایات و گفتار بزرگان بیشتر بدان سفارش شده است، رابطه روحی و معنوی با آن حضرت است و بدون تردید این ارتباط از رابطه ظاهری مهم تر و تأثیرگذارتر است؛ در پرتو این رابطه است که انسان منتظر، مؤدب به آداب امام و متخلق به اخلاق الهی او می شود و در گفتار و رفتار به آن حضرت شبیه می گردد و چه بسیار کسانی که در عصر ائمه ارتباط ظاهری با امامان داشته اند، ولی از نظر روحی از آنها جدا بوده اند و در عمل به آن ها اقتدا نکرده اند و چه بسیار انسانهایی که ملاقات مستقیم و ظاهری با پیامبر و ائمه (ع) نداشته اند، اما از بهترین پیروان و یاران آنها بوده اند که نمونه کامل این انسان ها اویس قرنی است.

۲. چگونه می توانیم با امام زمان علیه السلام رابطه داشته باشیم؟

بعضی از راه های ارتباط با امام زمان (عج) عبارت اند از:
اول: معرفت امام (ع):
هرچه شناخت انسان نسبت به امام بیشتر باشد، امکان ارتباط روحی با او بیشتراست؛ زیرا وقتی بدانیم که امام، حجت خدا بر زمین او آگاه به همه حالات و اسرار انسان است، همیشه خود را در محضر او حس میکنیم و همین نکته، سبب توجه قلبی بیشتر نسبت به آن بزرگوار شده و منشأ صلاح و اصلاح نفس انسان می شود.
امام مهدی (عج) فرموده است: ما همه خبرهای شما را می دانیم و هیچ چیز از شما برما پنهان نیست.
دوم: توسل به آن حضرت:
توسل یعنی برای رسیدن به هدف، از وسیله ای مناسب کمک بگیریم. در زندگی دنیا، مقصد ما خدا و رضای اوست و برای رسیدن به این هدف، بهترین وسیله، انسان کامل است که نماینده خدا و حجت او و راهنمای بشر از سوی خداست و خداوند ما را به پیروی از امامان و توسل به ایشان دستور داده و فرموده: «وكونوا مع الصادقین» و طبق روایات فراوان مراد از صادقین، ائمه هدی (ع) و آخرین آنها وجود مقدس امام مهدی (عج) اين است که باید به آن حضرت متوسل شویم و از او برای پیمودن راه مستقیم الهی کمک بخواهیم و خود را تحت تربیت و تعلیم او قرار دهیم.
از امام مهدی (عج) نقل شده که فرمودند: ما ساخته شده و تربیت یافته خداییم و مردمان، تربیت شده ما هستند.۱
امام رضا (ع) نیز فرمودند:
وقتی بلا و گرفتاری برشما فرود آمد، به وسيله ما از خدا کمک بخواهید و این همان است که خداوند فرموده: «و برای خداست اسم های نیکو، خدا را به آن اسمها بخوانید».۲
سوم: نیایش و گفتگو و زیارت
دعا و زیارت وسیله های معنوی بسیار خوبی برای ایجاد رابطه با امام زمان (عج) و تقویت آن است؛ چرا که علاوه بر تأثیرات معنوی دعاو زیارت، تامل در معانی و موضوعات دعاها و زیارات منبعی برای تربیت و تکامل برای خداشناسی، امام شناسی، تولی و تبرّی است.
امام مهدی (عج) فرمودند: أكثروا الدعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجکم؛ ۳
برای تعجیل فرج زیاد دعا کنید؛ به راستی که فرج شما در آن است.
۱. الغیبه ، شیخ طوسی ص ۲۵۸
۲.الاختصاص ، ص ۲۵۲
۳. طبرسی ، احتجاج ، ج ۲ ص ۲۸۴

۳. چه کنیم که وجود امام زمان عليه السلام را در زندگی خود حس کنیم؟

خوشا به حال کسی که دغدغه زندگی مهدوی دارد و آرزوی او این است که امام زمان (عج) را در زندگی خود حس کند و پیوسته خود را در محضر او بداند؛ روشن است که اگر آدمی به چنین نعمت بزرگی دست یابد، معنای واقعی زندگی را خواهد چشید و هویت حقیقی خود را خواهد یافت. اما برای رسیدن به این نقطه نورانی، باید کارهایی را انجام داد:
۱.حضور و وجود او را حس نمودن
بزرگترین مانع برای زندگی مهدوی، شک و یا انکار وجود امام و احساس نکردن حضور و وجود و مراقبت و نظارت او بر زندگی است، کنار زدن پرده غیبت و ایمان آوردن به عنايات و الطاف و دعاهای او، هاله ای از نور و قداست و معنویت بر زندگی و خواب و بیداری ما ایجاد می نماید.
۲.احیاء یاد و نام او
باید تلاش کرد که یاد و نام او پیوسته در زندگی ما زنده باشد؛ در خانه، محل کار، دانشگاه، ورزشگاه، خیابان و هرنقطه و در هرحالی که هستیم ، با یاد او و حال و هوای او به سر بریم و آن معرفت که پیش از این گفته شد، می تواند ما را به این حال نیکو برساند؛
محافل خود را با یاد او شروع کنیم و به پایان برسانیم. برای سلامت حضرتش پیوسته صدقه دهیم، به نیابت از او اعمال نیک به جا آوریم، در شب و روز با او تجدید عهد کنیم و به ساحت مقدسش درود و سلام بفرستیم و هر روز، ساعتی با او نجوا کنیم و به مکان های منتسب به او مثل جمکران رغبت نشان دهیم و…؛
٣. اندیشیدن مهدوی و پرواز آرزوها پیرامون او
ظهور او را در صدر نیازهای خود بدانیم؛ همه آرزوهای خود را در آمدن او ببینیم و فراق او برای ما از هر غصه دیگری بزرگ تر و جدی تر باشد؛ مبادا به غیبت و ندیدنش خو بگیریم و به دوری از حکومت عدالت گسترش عادت کنیم یا ظهور او را دور بشماریم، بلکه پیوسته بیندیشیم و براین باور باشیم که همین روز که در آن هستیم، می تواند روز ظهور باشد و هیچ چیز نمی تواند مانع تحقق اراده الهی شود.

۴. چگونه یاد و نام امام زمان علیه السلام را در زندگی و خاطرات خود و دیگران زنده نگه داریم؟

۱. نصب تابلوهای زیبا درباره حضرت مهدی (عج) در قالب های متنوع و با محتوای: گفتار خود امام، کلام سایر معصومان (ع) درباره ایشان، منظره ها و مکان های مقدس منسوب به حضرت مثل جمکران و …؛
۲. شنیدن و پخش دعاها و زیارت ها با صدای دلنشین و جذاب از بلندگوی مسجد، مدرسه یا حتی در فضای خانه؛
٣. تشکیل و تشویق گروه های سرود برای هم خوانی در مناسبتهای مختلف، درباره امام زمان (عج) ؛
۴. برگزاری مسابقه کتاب خوانی با اهدای جایزه های نفیس (در سطوح مختلف)؛
٥. برگزاری مسابقه مقاله نویسی، داستان نویسی، شعر، قطعات ادبی، خط و نقاشی، به همراه اهدای جایزه های نفیس و ارائه کار در نمایشگاه مدرسه و سپس در نمایشگاه های سطح شهر و استان؛
۶. استفاده از زنگ انشا برای نوشتن درباره امام زمان (عج) مثلاین موضوع: احساس خود را درباره امام زمان (عج) بنویسید)؛
۷. اجرای برنامه روزنامه دیواری نویسی برای هر کلاس و تشویق و راهنمایی دانش آموزان در این جهت که قدرت خلاقیت و اطلاعاتشان را هم افزایش خواهد داد)؛
۸. تشکیل اردوهای جمکران با هدف انس بیشتر با امام عصر (عج) ؛
۹. برگزاری کلاس های آموزشی معارف مهدویت و مراسم دعا، مثل دعای عهد یا زیارت آل یاسین با شرح و تفسیر دعاها؛

۵. طریقه خواندن نماز امام زمان عليه السلام چگونه است؟

یکی از راههای پیوند روحی و قلبی معنوی با خدا، نماز امام زمان (عج) است.
این نماز دو رکعت است؛ در هر رکعت حمد و سوره را یک مرتبه می خوانید و چون به آیه «ایاک نعبد و ایاک نستعین» رسیدید، آن را صد مرتبه تکرار می کنید؛ هریک ازذکر رکوع و سجود را هم هفت مرتبه تکرار می کنید. پس از اتمام نماز صد مرتبه صلوات بر محمد و آل محمد می فرستید و حاجات خود را از خداوند مسألت می نمائید.
این نماز مخصوص زمان و مکان معینی نیست و هر موقع خواستید، می توانید بخوانید.

۶. انتظار یعنی چه؟

انتظار در لغت به معنای درنگ در امور، چشم به راه بودن و نوعی امید داشتن به آینده است. در اصطلاح و در فرهنگ اسلام و تشیع انتظار اصیل و حقیقی، انتظاری است که سبب حرکت، پویایی، عمل و آمادگی وسیع میگردد؛ از این رو، در سخنان پیامبر اکرم و امامان معصوم (ع) انتظار را عمل و از برترین عمل ها یا عبادت و از محبوب ترین عبادتها معنا کرده اند.
انتظار، اعتراض به وضعیت نابسامان موجود و نپذیرفتن آن و به دنبال وضعیتی آرمانی و ایجاد گشایش در کارها بودن است؛
انتظار یعنی داشتن امید، حرکت، تلاش، مقاومت، سازندگی و آماده سازی برای ظهور حضرت مهدی (عج).

 

منبع: کتاب باران مهربانی اثری از بنیاد آینده پژوهی مهدویت

 

(پایان قسمت دوم)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *